ای سخن های عشق
ظلمت قلب تاریک مرا فریاد بزن،
سینه من در حسرت عکس گل روی تو
می سوزد.
عشق جاودانه
در دهانم طعم تنفر دارد.
ای عشق
در تفسیر تو تمام وجودم از هوش رفتند.
امشب، جرات حرف در دیدار تو گم می شود.
ای ماه غمگین قلب من
چشمهای مرا در طوفان امشب یاری کن...
من هنوز
تو را در خواب های گمنامم می بینم.
من هنوز
تشنه آب روان محبت های تو هستم.
ای باران من، ببار که او
تو و من را در خواب می بیند.
---------------------------------------------------------------------============
اتاقم تاریک شده بود
و جریان خون را در رگ هایم حس نمی کردم.
زندگی ام رو به زوالی می رفت.
تاریکی، نقش عشق را بر روی قلبم نمایان ساخته بود.
چشمهایم باز شد و
دیدم نقشی که بر روی قلبم نمایان است...
نقش گل روی توست.
اما چه دیر.....
چه دیر این نقش را دیدم....
